ارتباط با ما فرم اشتراک نشریه تهویه و تاسیسات درباره ما همراه با فعالان صنعت .. . ... آبگرم مصرفی در ساختمان . مقدار آبگرم مصرفی هر ساختمان به کاربری ساختمان و شرایط مصرف بستگی دارد. بطور کلی هدف از محاسبه میزان آبگرم مصرفی ساختمان، بدست آوردن ظرفیت منبع آبگرم مصرفی و محاسبه بار حرارتی است که بابت تهیه آبگرم مصرفی ساختمان به دیگ تحمیل می‌شود. garm دمای آبگرم مصرفی ساختمان بر حسب مورد مصرف آن متفاوت است و هرچه این دما بالاتر باشد، ظرفیت آبگرم‌کن مورد نیاز جهت تهیه این آبگرم نیز بیشتر خواهد شد. جدول یک دمای آبگرم برای برخی از مصارف را ارایه می‌کند. میزان آبگرم مصرفی هر ساختمان در دو سیستم انگلیسی و متریک محاسبه می‌شود. جدول 2 میزان آبگرم مصرفی ساختمان‌های مختلف را برحسب گالن بر ساعت (GPH) ارایه داده است. جدول بر اساس دمای0F140 برای آبگرم مصرفی تهیه شده است؛ در رستوران‌ها نیز به‌ازای هر پرس غذاGPH 5/1 مورد نیاز است. برای مصارف شستشو در رستوران ‌ها نیز به GPH 2 آبگرم، به‌ازای هر ماشین ظرفشویی آبگرم نیاز است. همچنین در جدول فوق ضرایبی نیز وجود دارند. در جدول ارقام بر اساس حداکثر میزان مصرف مستمر در تمام ساعات شبانه‌روز می‌باشند، ولی از آنجا که میزان تقاضا برای آبگرم در ساختمان‌‌ها در تمام ساعات یکسان نیست و تمامی وسایل بهداشتی موجود در ساختمان بطور همزمان مشغول به کار نخواهند بود، در نتیجه برای محاسبه میزان واقعی مصرف آبگرم، اعداد جدول باید در ضریب تقاضا[1] ضرب شوند. برای تعیین حجم منبع آبگرم مصرفی نیز باید ضریب ذخیره منبع در مقدار واقعی مصرف آبگرم ضرب شود تا حجم منبع آبگرم بدست آید. در واقع دلیل استفاده از این ضریب آن است که پس از مصرف حدود 75 درصد آبگرم موجود در منبع ذخیره، بقیه آب منبع سرد خواهد شد و بنابراین باید حجم منبع آبگرم را حدود 20 تا 30 درصد بیش از میزان مصرف واقعی آبگرم در نظر گرفت. ولی در هر صورت این ضریب به میزان تقاضا برای آبگرم بستگی دارد، بطوریکه برای ساختمان‌‌هایی که تقاضا برای آبگرم یکنواخت نیست (در منازل، هتل‌‌ها و بیمارستان‌‌ها) به منبع ذخیره بزرگ‌تری نیاز خواهد بود.